Os días 5 e 6 de maio fomos de excursión á Coruña, visitamos o acuario, a RAG a casa-museo de Emilia Pardo Bazán, mais ao día seguinte esperábanos algo incríbel…cinco mil nenos e nenas percorrimos as rúas da Coruña portando pancartas a prol do uso da lingua baixo o lema 365 días en galego cabe todo. Tivemos o pracer de poder participar la lectura do manifesto, coñecer aos nosos compañeiros do CPI Alcalde Xosé Pichel de Coristanco… FOI UN DÍA QUE NON ESQUECEREMOS!
NA CASA-MUSEO DE EMILIA PARDO BAZÁN TODOS OS NENOS TIVERON QUE PÓR UN XUSTILLO PRA POÑERSE NA PEL DAS MULLERES DO SÉCULO XIX
E COÑECIMOS OS NOSOS COMPAÑEIROS DE CORISTANCO
ATÉ O PRÓXIMO CORRELINGUA!
CORRELINGUA 2008 (A CORUÑA) Julio 1, 2008
ENTREVISTA A MANUEL RIVAS Julio 1, 2008
Con motivo da terceira entrega dos Premios Xarmenta, o prestixioso escritor galego Manuel Rivas tivo a amabilidade de concedernos unha emotiva entrevista. Nela achegámonos ao corazón dun dos máis sobresalientes narradores galegos. Súas son as obras ¿Que me queres, amor?; O lapis do carpinteiro ou Os libros arden mal, entre outras. Alén disto, Rivas traballa como columnista en El País. A súa faceta de escritor está, pois, estreitamente ligada á de xornalista.
CONECT@: Temos lido que para vostede informar é máis que un traballo, é parte da súa vida; é como respirar Que move a un adolescente de tan so quince anos a traballar nun xornal?
M. RIVAS: Verás, eu estaba comezando o bacharelato e tiña a ilusión de chegar a ser un gran xornalista. O certo é que na miña casa non sobraban os cartos, e en Santiago a vida estaba moi cara; tiña que pagar os libros, a universidade, … Entón pensei en buscar un traballo, e que mellor que empezar nun xornal. Aínda que teño que dicir que o meu labor era máis ben de recadeiro que de xornalista.
CONECT@: Vostede é autor dun gran elenco de obras nas que cultiva diversos xéneros, como a poesía, o ensaio ou a novela. Sendo isto así, cal é a súa vertente favorita?
M. RIVAS: En realidade eu non vexo ningunha como favorita. Con todas me identifico e a todas concibo coma un todo, como un conxunto, como continuacións.
CONECT@: Ademais, varias das súas novelas foron levadas á gran pantalla. Que opina das adaptacións cinematográficas que se fixeron da súa obra?
M. RIVAS: Pois como non podería ser doutra maneira estou encantado. Cando vou ao cinema e vexo que unha película parte do meu argumento éncheme de orgullo. Quedo sedente e esquézome de todo, como se non coñecese a historia, como se non soubese como continúa.
CONECT@: Supoño que como cidadán, e aínda máis como escritor, estará preocupado pola crise que experimenta a lectura na actualidade. Que medidas adoptaría para paliar este gravísimo problema?
M. RIVAS: Desde o meu punto de vista creo que estamos sendo pesimistas. Ben é certo que hai moitos mozos non lectores, pero quero pensar que é porque non atopan nos libros un amigo fiel, un compadre de viaxes. Ademais, podo asegurar que a televisión, a Play Station… nunca reemprazarán a novela, a poesía ou o ensaio. E, en canto ás medidas, o Goberno está traballando nisto.
CONECT@: Adentrándonos no galego. Que opinión lle merece a consideración por parte de algunhas persoas de que o galego é unha lingua morta, vetusta e arcaica? E daqueles que a utilizan coma unha arma política?
M. RIVAS: Para empezar, eu animaría a todos os estudantes a que se matriculasen no Programa de Promoción do Idioma Galego, porque o saber un idioma máis abre miles de portas. E diríalles a todas aquelas persoas que din que o galego está morto que non son conscientes das súas palabras, pois é un ben cultural valiosísimo, é o vehículo de comunicación de centos e centos de persoas. Ademais, por esa razón non deberiamos aprender nin inglés, nin francés, e chegaría un día no que volveriamos ao Neolítico, pois so nos comunicariamos a base de “mamporrazo”.
CONECT@: Sen dúbida creo que o 13 de novembro de 2002 marcou a súa vida. Ás 15:15 da tarde saltaban as alarmas; un petroleiro atopábase en apuros a escasas millas de Fisterra. Así comezou unha das maiores catástrofes de España. Como se sentiu nese momento? Que se lle pasou pola cabeza?
M. RIVAS: Lembro que ía no coche cando oín a noticia. Un calafrío me asaltou de enriba embaixo. Foi entón cando decidín, xunto cuns amigos máis, crear a plataforma “Nunca Máis”. Penso que tanto os voluntarios que se trasladaron á Costa da Morte para limpar as praias, como as miles de persoas que se manifestaron nas rúas deron un exemplo de solidariedade tremendo. E pese á amargura do momento, en circunstancias como esta, un séntese orgulloso de ser español.
CONECT@: Adoptando agora unha liña máis persoal, agora que o seu fillo despunta na televisión (é Marcos, da serie “El internado”) é inevitábel facerlle unha pregunta. Que lle parece que utilice como nome artístico “Martín” en lugar de “Martiño”?
M. RIVAS: Nin me parece nin me deixa de parecer. Martín é un corazón libre que voa só. El decidiuno así e eu non me teño porque meter. Gústame moito o seu traballo. O que debo marcar é que tanto “Martín” como “Martiño” son nomes galegos.
CONECT@: Por último, que pregunta que nunca lle fixeron estaría encantado de responder?
M. RIVAS (entre risas): É unha pregunta difícil. Supoño que me gustaría que me preguntaran por unha viaxe imaxinaria. A iso eu respondería que me encantaría perderme nunha illa deserta, sucando o mar, as ondas…
Queremos dar as grazas a Manuel Rivas, pola dozura das súas palabras, os seus bos consellos e o tempo prestado. !GRACIÑAS MANUEL por facer das letras auténticos poemas!
En segundo lugar, unhas sonadas grazas son para Vanessa (a nosa pofesora de galego) por axudarnos a enfocar o tema, aportarnos tantas ideas, quedar con nós e ser tan paciente.
Tamén teño que dar as grazas a Paula e Carla de 4.º A. Elas foron as miñas mentoras, as miñas musas. Moitas grazas, chicas. Sen vós non sabería que facer.
Grazas tamén a Miguel Ángel e a María Xosé, grazas por ofrecernos a oportunidade de coñecer ao grande Manuel Rivas e a axudarnos a contactar con el.
E tamén grazas a vós, espero que gocedes lendo esta entrevista.
MARCE ABAD, 4.º A
ENCONTRO INTERXERACIONAL Mayo 10, 2008
Onte foi o último día da actividade Cóntame un conto! Trátase dun encontro interxeracional levado a cabo polos alumn@s de galego do IES Europa e os maiores do Centro de Alzheimer de Ponferrada. Durante tres sesións puidemos achegarnos á realidade dos enfermos e a dos seus familiares-coidadores.
O primeiro día as psicólogas do Centro, Ana e Mª Ángeles, trazaron as liñas para que nós conseguiramos ter unha definición precisa da doenza e déronos as pautas para estimulalos e transmitirlles o noso cariño.
A segunda xornada entramos nunha sala onde nos agardaban os verdadeiros protagonistas deste artigo
Houbo momentos para todo, risas, lágrimas, lembranzas:
E FIXEMOS EXERCICIO!!!
Para recuperar forzas preparáronnos unha gran CHOCOLATADA!!!
E logo, moito ao noso pesar, chegou o momento da despedida.
Onte puidemos coñecer a outra cara da realidade. Os familiares-coidadores que viven o día a día con eles, modificando non só o seu ritmo de vida senón tamén a súa forma de vela. Viven para e por eles, dándolles todo o seu cariño e prestándolles todo o seu tempo libre.
Esta foi unha actividade moi produtiva que non poderiamos levar a cabo sen a colaboración de todas as traballadoras do Centro e dos familiares que se puxeron a nosa disposición en todo momento.
Agardamos que a nosa experiencia sirva de precedente para outros centros que se queiran achegar á realidade dos maiores, xa que estes son unha fonte de coñecementos que están desexando transmitir a outras xeracións.
Esta experiencia non rematará aquí e volveremos visitalos calquera día destes.
Grazas a Ana por facernos buscar adxectivos que expresen os SENTIMENTOS.
CÓNTAME UN CONTO! Febrero 24, 2008
Os alumnos/as do Programa de Promoción do Idioma Galego ides participar nunha actividade innovadora que ten como obxectivo principal fomentar o respecto e a comunicación cos “abueletes”. Con todo, debemos ter en conta que son eles os protagonistas desta visita-entrevista, xa que nos achegarán, de primeira man, a unha realidade descoñecida da que seguramente só teremos referencia polos libros.
Os maiores son unha fonte de información imprescindíbel para coñecer o noso pasado máis próximo, foron protagonistas dunha época de represión e de atraso económico, viviron o boom da emigración, a transición á democracia e as conseguintes transformacións (industrialización, melloras laborais, seguridade social, presenza relevante da muller na sociedade…).
Para alén disto, e ao longo de tres sesións no Centro de Alzheimer, coñeceremos de primeira man a enfermidade e colaboraremos na sesións de estimulación co fin de converter este encontro interxeracional nunha experiencia inolvidábel e proveitosa para todos e todas. (http://www.afabierzo.org/tablon_amp.php?id=16)
DATAS:
- Xoves 28 de febreiro ás 17:00: Centro Residencial para Mayores Conde de Aldama.
- Xoves 10 de abril: Centro de Alzheimer
- Xoves 17 de abril: Centro de Alzheimer
- Xoves 8 de maio: Centro de Alzheimer
Para que nos sexa máis doado analizar todos aqueles aspectos que nos/lles interesan cómpre ter un esquema deseñado –VER ARQUIVO ANEXO- (podedes engadir ou modificar apartados se o considerades oportuno). É necesario que manteñamos as seguintes actitudes na visita:
- Interese e respecto por todo o que nos están a contar.
- Eles tamén nos farán preguntas o que nos axudará a manter unha conversa máis amena e distendida.
- Non podemos dar a sensación de ser meros entrevistadores e non daremos a impresión dunha enquisa “porta a porta”.
- Para isto debemos ter claras as preguntas que lles queremos facer e procurar non ter o papel diante para guiarnos.
- Isto non quere dicir que sigamos a orde estabelecida de preguntas, xa que moitos datos irán saíndo na conversa (p.ex.: lugar de nacemento).
- Se nun momento determinado nos damos conta, ben por como se expresan ben polo lugar de procedencia, que coñecen a lingua galega e a comprenden, podemos utilizar como lingua vehicular o galego.
- Non insistiremos naqueles apartados da súa vida que non queren analizar.
- Deixaremos claro, se for preciso, que estamos a gravar simplemente para aforrar tempo, xa que se non teriamos que interrompelos para escribir as respostas.
CARTAS PARA CORISTANCO Febrero 15, 2008
Os nenos e nenas do IES Europa cartéanse en galego cos rapaces do CPI Alcalde Xosé Pichel de Coristanco (A Coruña). O obxectivo desta iniciativa é que o alumnado do instituto que está no Programa de Promoción do idioma galego no Bierzo poida practicar esta lingua a través das cartas que envían a outros estudantes de Galiza. Ademais terán a oportunidade de coñecelos na excursión que faremos os días 5 e 6 de maio á Coruña.
CORRELINGUA 2008 (A CORUÑA) Febrero 15, 2008
Os días 5 e 6 “os/as de galego” imos de excursión á Coruña. O primeiro día, visitaremos o centro Alcalde Xosé Pichel, de Coristanco e coñeceremos os alumnos/as cos que estades mantendo correspondencia epistolar. Con eles prepararemos o material que levaremos ao Correlingua. Xantaremos no comedor universitario da UDC (Náutica) e… comezaremos unha interesante visita polos lugares máis emblemáticos da cidade!.
Ás oito teremos que estar de volta no albergue de Gandarío para cear e descansar.
Ao día seguinte, MADRUGAREMOS para ir á Torre de Hércules e atoparnos alí cos demais estudantes que participan no Correlingua. Unha vez rematado o circuíto repoñeremos forzas no autoservizo do comedor para proseguir coa nosa andaina…
Para máis información do Correlingua entrade na seguinte páxina: www. correlingua.org
ESPERO QUE O PASEDES MOI BEN!!!
Luns día 5:
8:30: Saída do Centro educativo
Visita ao Centro Educativo Alcalde Xosé Pichel, de Coristanco e participación en diversas actividades.
14:30: Xantar no comedor da Universidade da Coruña.
Visita ao monte San Pedro.
Ruta turística polos lugares máis significativos da Coruña.
21:00: Cea e pernocta no albergue Gandarío.
Martes día 6:
8:00 Almorzo no albergue Gandarío.
Visita á torre de Hércules.Participación con escolares de varios centros galegos no Correlingua (deportivo cultural)
14:30: Xantar no comedor da Universidade da Coruña.
Visita ao castelo de Santo Antón.
Visita ao acuario da Coruña
19:30: Saída da Coruña
22:00: Chegada ao Bierzo
