CAMPIONATO DE TRIVIAL.GZ Julio 8, 2008
BASES
Participantes.
Poderán participar neste campionato todas as persoas que o desexen con independencia do seu lugar de residencia.
Para se inscribir, debe cubrir o datos que se recollen na ficha de inscrición que aparecerá na web do trivial no momento de se convocar o campionato.
Para calquera dúbida relacionada con este tema pode contactar a través do correo trivial.gz@as-pg.com
O Campionato rexerase polas normas do Trivial.Gz
O gañador ou gañadora será a persoa que, finalizado o campionato, figure no posto número 1 e con máis puntos na clasificación. Para os restantes premios seguirase o mesmo criterio. No caso de se producir un empate a puntos desempatará o criterio de maior porcentaxe de preguntas acertadas e se aínda persistir utilizarase o criterio de partidas gañadas. En todo o caso será o sistema o que calculará automaticamente estes datos, que serán sempre públicos.
O Campionato desenvolverase entre o 8 e 22 de xullo de 2008
As datas de inscrición serán entre o 23 de xuño e o 8 de xullo de 2008
O nivel de dificultade será de 1 (fácil) e xogarase con 6 temas.
O límite de partidas diarias será de 15 partidas.
Premios.
Estableceranse os seguintes premios:
1º.- 600 euros (400 en metálico e bono de 200 canxeábel por produtos dos postos da Galería das Letras do Festigal).
2º.- 400 euros (200 en metálico e bono de 200 canxeábel por produtos dos postos da Galería das Letras do Festigal).
3º.- 200 euros (bono de 200 canxeábel por produtos dos postos da Galería das Letras do Festigal).
Para recoller o premio será necesario identificarse mediante DNI. Os premios entregaranse o 24 de xullo en Santiago de Compostela, ás 20:45 h. na Galería das Letras do Festigal (Campus Sul universitario).
A AS-PG contactará mediante correo electrónico cos gañadores ou gañadoras. A este fin, na ficha de inscrición, debe indicarse un correo electrónico válido.
Calquera cuestión non expresa nestas bases será aclarada e interpretada pola AS-PG
CORRELINGUA 2008 (A CORUÑA) Julio 1, 2008
Os días 5 e 6 de maio fomos de excursión á Coruña, visitamos o acuario, a RAG a casa-museo de Emilia Pardo Bazán, mais ao día seguinte esperábanos algo incríbel…cinco mil nenos e nenas percorrimos as rúas da Coruña portando pancartas a prol do uso da lingua baixo o lema 365 días en galego cabe todo. Tivemos o pracer de poder participar la lectura do manifesto, coñecer aos nosos compañeiros do CPI Alcalde Xosé Pichel de Coristanco… FOI UN DÍA QUE NON ESQUECEREMOS!
NA CASA-MUSEO DE EMILIA PARDO BAZÁN TODOS OS NENOS TIVERON QUE PÓR UN XUSTILLO PRA POÑERSE NA PEL DAS MULLERES DO SÉCULO XIX
E COÑECIMOS OS NOSOS COMPAÑEIROS DE CORISTANCO
ATÉ O PRÓXIMO CORRELINGUA!
ENTREVISTA A MANUEL RIVAS Julio 1, 2008
Con motivo da terceira entrega dos Premios Xarmenta, o prestixioso escritor galego Manuel Rivas tivo a amabilidade de concedernos unha emotiva entrevista. Nela achegámonos ao corazón dun dos máis sobresalientes narradores galegos. Súas son as obras ¿Que me queres, amor?; O lapis do carpinteiro ou Os libros arden mal, entre outras. Alén disto, Rivas traballa como columnista en El País. A súa faceta de escritor está, pois, estreitamente ligada á de xornalista.
CONECT@: Temos lido que para vostede informar é máis que un traballo, é parte da súa vida; é como respirar Que move a un adolescente de tan so quince anos a traballar nun xornal?
M. RIVAS: Verás, eu estaba comezando o bacharelato e tiña a ilusión de chegar a ser un gran xornalista. O certo é que na miña casa non sobraban os cartos, e en Santiago a vida estaba moi cara; tiña que pagar os libros, a universidade, … Entón pensei en buscar un traballo, e que mellor que empezar nun xornal. Aínda que teño que dicir que o meu labor era máis ben de recadeiro que de xornalista.
CONECT@: Vostede é autor dun gran elenco de obras nas que cultiva diversos xéneros, como a poesía, o ensaio ou a novela. Sendo isto así, cal é a súa vertente favorita?
M. RIVAS: En realidade eu non vexo ningunha como favorita. Con todas me identifico e a todas concibo coma un todo, como un conxunto, como continuacións.
CONECT@: Ademais, varias das súas novelas foron levadas á gran pantalla. Que opina das adaptacións cinematográficas que se fixeron da súa obra?
M. RIVAS: Pois como non podería ser doutra maneira estou encantado. Cando vou ao cinema e vexo que unha película parte do meu argumento éncheme de orgullo. Quedo sedente e esquézome de todo, como se non coñecese a historia, como se non soubese como continúa.
CONECT@: Supoño que como cidadán, e aínda máis como escritor, estará preocupado pola crise que experimenta a lectura na actualidade. Que medidas adoptaría para paliar este gravísimo problema?
M. RIVAS: Desde o meu punto de vista creo que estamos sendo pesimistas. Ben é certo que hai moitos mozos non lectores, pero quero pensar que é porque non atopan nos libros un amigo fiel, un compadre de viaxes. Ademais, podo asegurar que a televisión, a Play Station… nunca reemprazarán a novela, a poesía ou o ensaio. E, en canto ás medidas, o Goberno está traballando nisto.
CONECT@: Adentrándonos no galego. Que opinión lle merece a consideración por parte de algunhas persoas de que o galego é unha lingua morta, vetusta e arcaica? E daqueles que a utilizan coma unha arma política?
M. RIVAS: Para empezar, eu animaría a todos os estudantes a que se matriculasen no Programa de Promoción do Idioma Galego, porque o saber un idioma máis abre miles de portas. E diríalles a todas aquelas persoas que din que o galego está morto que non son conscientes das súas palabras, pois é un ben cultural valiosísimo, é o vehículo de comunicación de centos e centos de persoas. Ademais, por esa razón non deberiamos aprender nin inglés, nin francés, e chegaría un día no que volveriamos ao Neolítico, pois so nos comunicariamos a base de “mamporrazo”.
CONECT@: Sen dúbida creo que o 13 de novembro de 2002 marcou a súa vida. Ás 15:15 da tarde saltaban as alarmas; un petroleiro atopábase en apuros a escasas millas de Fisterra. Así comezou unha das maiores catástrofes de España. Como se sentiu nese momento? Que se lle pasou pola cabeza?
M. RIVAS: Lembro que ía no coche cando oín a noticia. Un calafrío me asaltou de enriba embaixo. Foi entón cando decidín, xunto cuns amigos máis, crear a plataforma “Nunca Máis”. Penso que tanto os voluntarios que se trasladaron á Costa da Morte para limpar as praias, como as miles de persoas que se manifestaron nas rúas deron un exemplo de solidariedade tremendo. E pese á amargura do momento, en circunstancias como esta, un séntese orgulloso de ser español.
CONECT@: Adoptando agora unha liña máis persoal, agora que o seu fillo despunta na televisión (é Marcos, da serie “El internado”) é inevitábel facerlle unha pregunta. Que lle parece que utilice como nome artístico “Martín” en lugar de “Martiño”?
M. RIVAS: Nin me parece nin me deixa de parecer. Martín é un corazón libre que voa só. El decidiuno así e eu non me teño porque meter. Gústame moito o seu traballo. O que debo marcar é que tanto “Martín” como “Martiño” son nomes galegos.
CONECT@: Por último, que pregunta que nunca lle fixeron estaría encantado de responder?
M. RIVAS (entre risas): É unha pregunta difícil. Supoño que me gustaría que me preguntaran por unha viaxe imaxinaria. A iso eu respondería que me encantaría perderme nunha illa deserta, sucando o mar, as ondas…
Queremos dar as grazas a Manuel Rivas, pola dozura das súas palabras, os seus bos consellos e o tempo prestado. !GRACIÑAS MANUEL por facer das letras auténticos poemas!
En segundo lugar, unhas sonadas grazas son para Vanessa (a nosa pofesora de galego) por axudarnos a enfocar o tema, aportarnos tantas ideas, quedar con nós e ser tan paciente.
Tamén teño que dar as grazas a Paula e Carla de 4.º A. Elas foron as miñas mentoras, as miñas musas. Moitas grazas, chicas. Sen vós non sabería que facer.
Grazas tamén a Miguel Ángel e a María Xosé, grazas por ofrecernos a oportunidade de coñecer ao grande Manuel Rivas e a axudarnos a contactar con el.
E tamén grazas a vós, espero que gocedes lendo esta entrevista.
MARCE ABAD, 4.º A
ENCONTRO INTERXERACIONAL Mayo 10, 2008
Onte foi o último día da actividade Cóntame un conto! Trátase dun encontro interxeracional levado a cabo polos alumn@s de galego do IES Europa e os maiores do Centro de Alzheimer de Ponferrada. Durante tres sesións puidemos achegarnos á realidade dos enfermos e a dos seus familiares-coidadores.
O primeiro día as psicólogas do Centro, Ana e Mª Ángeles, trazaron as liñas para que nós conseguiramos ter unha definición precisa da doenza e déronos as pautas para estimulalos e transmitirlles o noso cariño.
A segunda xornada entramos nunha sala onde nos agardaban os verdadeiros protagonistas deste artigo
Houbo momentos para todo, risas, lágrimas, lembranzas:
E FIXEMOS EXERCICIO!!!
Para recuperar forzas preparáronnos unha gran CHOCOLATADA!!!
E logo, moito ao noso pesar, chegou o momento da despedida.
Onte puidemos coñecer a outra cara da realidade. Os familiares-coidadores que viven o día a día con eles, modificando non só o seu ritmo de vida senón tamén a súa forma de vela. Viven para e por eles, dándolles todo o seu cariño e prestándolles todo o seu tempo libre.
Esta foi unha actividade moi produtiva que non poderiamos levar a cabo sen a colaboración de todas as traballadoras do Centro e dos familiares que se puxeron a nosa disposición en todo momento.
Agardamos que a nosa experiencia sirva de precedente para outros centros que se queiran achegar á realidade dos maiores, xa que estes son unha fonte de coñecementos que están desexando transmitir a outras xeracións.
Esta experiencia non rematará aquí e volveremos visitalos calquera día destes.
Grazas a Ana por facernos buscar adxectivos que expresen os SENTIMENTOS.
Revolução dos cravos Abril 25, 2008
O levantamento militar do día 25 de abril de 1974, denominado Revolución dos Caraveis (en portugués: Revolução dos Cravos), derrubou, nun só día, o réxime político que existía en Portugal dende 1926 (coñecido dende 1933 como Estado Novo) e que era o máis lonxevo de Europa, sen grande resistencia das forzas leais ó goberno, que cederon perante o movemento popular, que rapidamente apoiaron ós militares. Este levantamento é coñecido por 25 de Abril ou Revolución dos caraveis. O levantamento foi conducido polos oficiais intermedios da xerarquía militar (o MFA), na súa maior parte capitáns que tiñan participado na Guerra Colonial. Considérase, en termos xerais, que esta revolución devolveu a liberdade ó pobo portugués (denominándose “Día da Liberdade” ó día conmemorativo instituído en Portugal para recordar a revolución). A revolución debe o seu nome á reacción popular, que repartiu caraveis ós soldados e estes os puxeron nos canóns das súas armas, simbolizando o seu apoio á revolución.
Velaquí tedes un enlace en que podedes ver imaxes e cartaces coa banda sonora de Grândola Vila Morena:
http://www.youtube.com/watch?v=z_H1pYcI_l0
http://www.youtube.com/watch?v=PBK7bd3UYow
Neste enlace podedes ver escenas do filme “Capitaẽs de avril” : http://www.youtube.com/watch?v=k07iowv1Fqw
8 DE MARZO, DÍA DA MULLER Marzo 1, 2008
O 8 de marzo celébrase o cabodano da morte de 192 mulleres en Nova Iorque por defenderen os seus dereitos. Hoxe as reivindicacións non cesan: o mundo avanza pero non para as mulleres: ablación do clítoris, desigualdade laboral, desemprego, malos tratos por parte dos seus compañeiros, etc.
Pincha nas seguintes ligazóns para saberes máis:
CÓNTAME UN CONTO! Febrero 24, 2008
Os alumnos/as do Programa de Promoción do Idioma Galego ides participar nunha actividade innovadora que ten como obxectivo principal fomentar o respecto e a comunicación cos “abueletes”. Con todo, debemos ter en conta que son eles os protagonistas desta visita-entrevista, xa que nos achegarán, de primeira man, a unha realidade descoñecida da que seguramente só teremos referencia polos libros.
Os maiores son unha fonte de información imprescindíbel para coñecer o noso pasado máis próximo, foron protagonistas dunha época de represión e de atraso económico, viviron o boom da emigración, a transición á democracia e as conseguintes transformacións (industrialización, melloras laborais, seguridade social, presenza relevante da muller na sociedade…).
Para alén disto, e ao longo de tres sesións no Centro de Alzheimer, coñeceremos de primeira man a enfermidade e colaboraremos na sesións de estimulación co fin de converter este encontro interxeracional nunha experiencia inolvidábel e proveitosa para todos e todas. (http://www.afabierzo.org/tablon_amp.php?id=16)
DATAS:
- Xoves 28 de febreiro ás 17:00: Centro Residencial para Mayores Conde de Aldama.
- Xoves 10 de abril: Centro de Alzheimer
- Xoves 17 de abril: Centro de Alzheimer
- Xoves 8 de maio: Centro de Alzheimer
Para que nos sexa máis doado analizar todos aqueles aspectos que nos/lles interesan cómpre ter un esquema deseñado –VER ARQUIVO ANEXO- (podedes engadir ou modificar apartados se o considerades oportuno). É necesario que manteñamos as seguintes actitudes na visita:
- Interese e respecto por todo o que nos están a contar.
- Eles tamén nos farán preguntas o que nos axudará a manter unha conversa máis amena e distendida.
- Non podemos dar a sensación de ser meros entrevistadores e non daremos a impresión dunha enquisa “porta a porta”.
- Para isto debemos ter claras as preguntas que lles queremos facer e procurar non ter o papel diante para guiarnos.
- Isto non quere dicir que sigamos a orde estabelecida de preguntas, xa que moitos datos irán saíndo na conversa (p.ex.: lugar de nacemento).
- Se nun momento determinado nos damos conta, ben por como se expresan ben polo lugar de procedencia, que coñecen a lingua galega e a comprenden, podemos utilizar como lingua vehicular o galego.
- Non insistiremos naqueles apartados da súa vida que non queren analizar.
- Deixaremos claro, se for preciso, que estamos a gravar simplemente para aforrar tempo, xa que se non teriamos que interrompelos para escribir as respostas.
CERTAME AUDIOVISUAL – CONTA ONDE VIVES! Febrero 22, 2008
A asociación pedagóxica Ponte nas ondas! E a Morraceira convídate a participar na XIV Edición de Ponte… nas ondas! Que se celebrará o 6 de xuño e no festival de cinema filminho que decorrerá entre o 22 e o 27 de xulo.
As dúas asociacións galego-portuguesas comprometidas coa construción da Eurorrexión convocan O CERTAME AUDIOVISUAL – CONTA ONDE VIVES! Para contribuír a unha reflexión sobre a identidade e o territorio como espazo onde se desenvolve e conforma a cultura galego-portuguesa.
Como podes participar?
Fai unha gravación en vídeo do lugar onde vives, unha reportaxe, unha crónica, unha denuncia, unha exaltación das excelencias, un canto á túa “leira”, unha viaxe, un encontro, unha descuberta … de calquera cousa que penses que sexa interesante. Escolle a forma máis orixinal de contar para o mundo como é o teu paraíso ou o teu inferno…
Faino ti mesmo ou con axuda: Preséntao de forma individual ou colectiva. Pódense presentar varios traballos por cada participante.
Un tempo limitado: Tes até 5 minutos para contarnos con sons e imaxes como é ese lugar onde vives.
Formato: Escolle entre subilo ti mesmo ao You Tube e enviarnos o enlace a pontenasondas@pontenasondas.org ou envialo en calquera soporte a calquera destes enderezos:
A Morraceira – Lugar de Segerem 4920-070 Loivo. Vilanova de Cerveira
Oficina Xuvenil Transfronteiriza – Rúa Sanz 28 367000 Tui
PREMIOS COLECTIVOS:
1º Premio: Realización dunha curtametraxe co colectivo coa produción do Filminho.
2º Premio: Colección de cinema galego
3º Premio: 1 cámara de fotos dixital
PREMIOS INDIVIDUAIS:
1º Premio: 1 cámara de vídeo dixital.
2º Premio: Colección de cinema galego
3º Premio: 1 cámara de fotos dixital
PRAZO: 17 de maio de 2008-02-22
